ك ع ب

كَعْبُ الرِّجْلِ : Оёқ тўпиғи: Оёқ билан болдирнинг бирлашадиган жойида бўртиб чиққан ҳолдаги суяк деганидир. Аллоҳ буюради: وَأَرْجُلَكُمْ إِلَى الْكَعْبَيْنِ икки тўпиққа қадар оёқларингизни ҳам (5/Моида 6).
كَعْبَة : Каъба: Тўрт бурчакли қилиб қурилган ҳар бир уй учун ишлатиладиган сўздир. [Аллоҳнинг уйи деб танилган] كَعْبَة : Каъба ҳам тўрт бурчакли тузилиши сабабли шу ном билан аталган. Бу борада Аллоҳ таоло буюради: جَعَلَ اللَّهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ قِيَامًا لِلنَّاسِ وَالشَّهْرَ الْحَرَامَ وَالْهَدْيَ Аллоҳ Каъбани — Байтул-Ҳаромни одамлар учун туриш ва қоим бўлиш (ҳаёт ва хавфсизлик) масканини қилди; Ҳаром ойни, Қурбонликларни ва (Аллоҳга аталганини кўрсатувчи) маржонларни ҳам (5/Моида 97).
ذُواْلكَعْبَاتِ Зул-Каъбот: исми ҳам жоҳилият даврида Бани Робиа қабиласининг бир ибодатхонаси эди. Хонасида ва уйида шу тарзда чордана қуриб ўтириб тўрт бурчак ҳолига келган кишига ҳам فُلاَنٌ جَالِسٌ فِي كَعْبَتِهِ фалончи ўз каъбасида ўтирибди дейилади.
Бир аёл ҳақида اِمْرَأَةٌ كَاعِبٌ дейилганда, унинг икки кўкрагининг тўрт бурчак бўлганига эътибор қаратилган бўлади. Шу маънода قَدْ كَعَبت كِعَابَةً дейилади. Бу كَاعِبٌ сўзининг кўплиги эса كَوَاعِبُ шаклида келади. Шу маънода Аллоҳ таоло: وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا (Уларга) Сийналари бўртган тенгқур қизлар бор (78/Набаъ 33) буюради.
Яна шу маънода كَعَبَ الثَّدْيُ كَعْبًا ва كَعَّبَ تَكْعِيبًا ҳам дейилади, қизлар кўкракларининг энди бўрта бошлаганини ифодалайди.