ب ر ك
Б-р-к
بَرْك сўзининг асли туянинг кўкрагидир. Шу билан бирга, у бошқа нарсага нисбатан ҳам ишлатилади. Унга بِرْكَةٌ номи ҳам берилади. بَرَكَ الْبَعِيُر ибораси туянинг юкини ташлаши деганидир. Бунда собитлик маъноси ҳам бор. Шунинг учун اِبْتَرَكُوا فِي الْحَرْبِ дейилади, яъни жанг майдонида собит турдилар ва у ердан асло жилмадилар деганидир. وبَرَاكاَءُ الْحَرْبِ وَبَرُوكَاؤُهَا ибораси жангда қаҳрамонлар ўз ўрнидан жилмайдиган жой маъносини англатади. اِبْتَرَكَتِ الدَّابَّة ибораси ҳайвоннинг чўккандек турганини билдиради. Сув тўпланадиган жойга ҳам بِرْكَة номи берилган.
بَرَكَة эса бир нарсада илоҳий хайрнинг доимий бўлишидир. (Аллоҳнинг) сўзи: لَفَتَحْنَا عَلَيْهِم بَرَكَاتٍ مِنَ السَّمَاءِ وَاْلأَرْضِ уларга самодан ва Ердан баракатлар очиб қўяр эдик (7/Аъроф 96). Бу ном билан аталишининг сабаби — сув тўпланган жойда туриб қолгани каби, хайрнинг ҳам шу ерда туриб қолишидир.
مُباَرَك : сўзи эса ичида шу хайр бўлган нарсадир. Аллоҳ таолонинг қуйидаги сўзи ҳам шу маънодадир: وَهَذَا ذِكْرٌ مبَارَكٌ أَنزَلْنَاهُ Бу Қуръон Биз нозил қилган муборак эслатмадир (21/Анбиё 50). Бу оятда Аллоҳ таоло Қуръон билан юборган илоҳий хайрларнинг манбаига эътибор қаратилмоқда. Шу маънода Аллоҳ таоло: وَهَـذَا كِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ مُبَارَكٌ Мана бу Қуръон – Биз нозил қилган муборак китобдир (6/Анъом 155); وَجَعَلَنِي مُبَارَكاً أَيْنَ مَا كُنتُ Мени қаерда бўлсам ҳам баракатли қилди (19/Марям 31) яъни, булар илоҳий хайрларнинг манбаидир. Аллоҳ таолонинг: إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةٍ مبَارَكَةٍ (23/Муъминун 29) оятларида эса кўзда тутилгани — илоҳий хайр мавжуд бўлган жой ёки замон деганидир. (23/Муъминун 18). , деган сўзларида кўзда тутган маънодек эмас. Аллоҳ таолонинг: ! (23/Муъминун 14); (25/Фурқон 1); (25/Фурқон 10); (40/Ғофир 64); (67/Мулк 1). Бу оятларнинг барчаси зикр этилган яхшиликлар бизга фақат Аллоҳ таоло томонидангина берилиши мумкинлигини, шу боис улар қутлуғ ва муборак эканини кўрсатади
بَرَكَة эса бир нарсада илоҳий хайрнинг доимий бўлишидир. (Аллоҳнинг) сўзи: لَفَتَحْنَا عَلَيْهِم بَرَكَاتٍ مِنَ السَّمَاءِ وَاْلأَرْضِ уларга самодан ва Ердан баракатлар очиб қўяр эдик (7/Аъроф 96). Бу ном билан аталишининг сабаби — сув тўпланган жойда туриб қолгани каби, хайрнинг ҳам шу ерда туриб қолишидир.
مُباَرَك : сўзи эса ичида шу хайр бўлган нарсадир. Аллоҳ таолонинг қуйидаги сўзи ҳам шу маънодадир: وَهَذَا ذِكْرٌ مبَارَكٌ أَنزَلْنَاهُ Бу Қуръон Биз нозил қилган муборак эслатмадир (21/Анбиё 50). Бу оятда Аллоҳ таоло Қуръон билан юборган илоҳий хайрларнинг манбаига эътибор қаратилмоқда. Шу маънода Аллоҳ таоло: وَهَـذَا كِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ مُبَارَكٌ Мана бу Қуръон – Биз нозил қилган муборак китобдир (6/Анъом 155); وَجَعَلَنِي مُبَارَكاً أَيْنَ مَا كُنتُ Мени қаерда бўлсам ҳам баракатли қилди (19/Марям 31) яъни, булар илоҳий хайрларнинг манбаидир. Аллоҳ таолонинг: إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةٍ مبَارَكَةٍ (23/Муъминун 29) оятларида эса кўзда тутилгани — илоҳий хайр мавжуд бўлган жой ёки замон деганидир. (23/Муъминун 18). , деган сўзларида кўзда тутган маънодек эмас. Аллоҳ таолонинг: ! (23/Муъминун 14); (25/Фурқон 1); (25/Фурқон 10); (40/Ғофир 64); (67/Мулк 1). Бу оятларнинг барчаси зикр этилган яхшиликлар бизга фақат Аллоҳ таоло томонидангина берилиши мумкинлигини, шу боис улар қутлуғ ва муборак эканини кўрсатади