ب و ر

بَوَار ҳаддан ортиқ касодлик деганидир. Ҳаддан ортиқ касодлик, كَسَدَ حَتَّى فَسَدَ иборасидаги каби, фасодга/бузилишга олиб борганидан, بَوَار сўзи билан هَلاَك ҳалокатга учрамоқ, йўқ бўлмоқ маъноси ифодаланади. Феъл сифатида بَارَ الشَّيْءُ يَبُورُ بَوَارًا وبَوْرًا дейилади. Аллоҳ буюради: تِجَارَةً لَنْ تَبُورَ ҳеч қачон зарар кўрмайдиган тижорат (35/Фотир 29); وَمَكْرُ أُوْلَئِكَ هُوَ يَبُورُ яна уларнинг макри ҳам беҳуда кетади/самарасиз бўлади (35/Фотир 10). نَعُوذُ بِاللهِ مِنْ بَوَارِ اْلأَيِّمِ Тул хотин келтирадиган ҳалокат каби зарардан Аллоҳга сиғинамиз деб ривоят қилинади. Аллоҳ буюради: وَأَحَلُّوا قَوْمَهُمْ دَارَ الْبَوَارِ қавмларини ҳалокат диёрига қулатганларни кўрмадингми? (14/Иброҳим 28).
رَجُلٌ حاَئِرٌ باَئِرٌ Саросимага тушган ва ҳалок бўлган одам ва قَوْمٌ حُورٌ بُورٌ саросимага тушган ва ҳалок бўлган қавм маъносидадир. Аллоҳ буюради: حَتَّى نَسُوا الذِّكْرَ وَكَانُوا قَوْماً بُوراً ҳатто улар Сени эслашни унутиб, ҳалокатга учрашга лойиқ бўлган қавм бўлдилар (25/Фурқон 18); яъни: вайрон бўлган/ҳалок бўлган ҳолга келдилар. Бу оятдаги بُورًا сўзи باَئِرٌ калимасининг кўплигидир. بُور масдардир; رَجُلٌ بُور ва قَوْمٌ بُور дейилгани каби, у билан якка киши ҳам, жамоа ҳам сифатланади, деганлар ҳам бор. Шоир шундай дейди:
72- يَا رَسُولَ اْلمَلِيكِ إِنَّ لِسَانِي رَاتِقٌ مَا فَتَقْتُ إِذْ أنَا 72- . , деганидир.