ك د ي

Ердаги қаттиқликни ифодалаш учун ишлатиладиган كُدْيَة сўзи бахиллик, зиқналик ва тиланчилик маъноларига ишора қилади. Шу маънода حَفَرَ فَأَكْدَى дейиладики, у бир жойни қазиб, қаттиқ қатламга дуч келишни англатади. Бу сўз истиора йўли билан мақсадига эриша олмаган толибни, яъни жуда оз моли бўлса-да, уни беришга уринаётган кишини ифодалаш учун ҳам қўлланилади. Аллоҳ буюради: وَأَعْطَى قَلِيلاً وَأَكْدَى Озгина берди ва уни ҳам жонидан узиб бераётгандек кўнгилсиз берди (53/Нажм 34).