ف ج و
Ф-ж-в
وَهُمْ فِي فَجْوَةٍ مِنْهُ (18/Каҳф 17); яъни улар ғорнинг кенг бир майдонида эдилар. Қуйидаги сўзлар ҳам шу маънодан келиб чиққан: قَوْسٌ فَجَّاءُ وَفَجْوَاءُ : Иккала тори дастасидан ажралган ёй. رَجُلٌ أَفْجَى : Сонларининг ораси кенг бўлган одам.