ف و ض

وَأُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ (40/Ғофир 44); яъни, мен ишимни Аллоҳга ҳавола қиламан. Бу калиманинг асли қуйидаги сўздан келиб чиққан: مَالُهُمْ فَوْضَى بَيْنَهُمْ : Уларнинг моллари ораларида муштаракдир. Шоир шундай дейди:
طَعامُهُمُ فَوْضَى فَضًا فِي رِحَالِهمْ -358
358- Манзилларида таомлари муштаракдир.
شَرِكَةُ الْمُفَاوَضَةِ (Ширкати Муфовада) сўзи ҳам шу маънодан келиб чиққан.