غ ل ل

غَلَل сўзининг асл маъноси бирор нарсага совут кийдириш ва уни ўртага олишдир. Дарахтлар орасидан оқадиган сувга غَلَل дейилиши ҳам шу маънодандир. Унга غَيْل ҳам дейилади. اِنْغَلَّ فِيمَا بَيْنَ الشَّجَرِ : Дарахтлар орасига кирди. غُلّ эса у билан боғланадиган ва аъзоларни ўртасига оладиган нарса маъносидадир. Унинг кўплиги أَغْلاَل шаклида келади. غُلَّ فُلاَنٌ : Фалончи у билан (кишан билан) боғланди. Аллоҳ буюради: خُذُوهُ فَغُلُّوهُ : Уни ушланглар, кишанга солинглар уни (69/Ҳаққо 30); إِذِ الْأَغْلَالُ فِي أَعْنَاقِهِمْ وَالسَّلَاسِلُ يُسْحَبُونَ : Бўйинларида темир кишанлар ва занжирлар бўлган ҳолда судраладилар (40/Ғофир 71).
Бахил кишига: هُوَ مَغْلُولُ الْيَدِ : Унинг қўли кишанлангандир, дейилади. وَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالْأَغْلَالَ الَّتِي كَانَتْ عَلَيْهِمْ : Уларнинг елкаларидаги оғир юкларни ва бўйинларидаги занжирларни олиб ташлайди (7/Аъроф 157); وَلَا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُولَةً إِلَى عُنُقِكَ : Қўлингни бўйнингга боғлаб қўйма (17/Исро 29); وَقَالَتِ الْيَهُودُ يَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ وَلُعِنُوا بِمَا قَالُوا : Яҳудийлар: Аллоҳнинг қўли боғлангандир, дедилар. Бундай деганлари учун ўзларининг қўллари боғлансин, уларга лаънат бўлсин (5/Моида 64); яъни Аллоҳни бахилликда айбладилар. Баъзилар шундай дейди: Яҳудийлар Аллоҳ таолонинг ҳамма нарсани қилиб битказганини эшитганларида шундай дедилар: إِذًا يَدُ اللهِ مَغْلُولَةٌ ; яъни Аллоҳнинг қўли бўш қолгани учун боғлангандек. Шунда Аллоҳ таоло юқоридаги оятни нозил қилди. : (34/Сабаъ 33). : (59/Ҳашр 10). Бир киши : (3/Оли Имрон 161). 340- .