ن ك ح

نِكَاح : (Никоҳ)нинг асли — уйланиш шартномасидир. Сўнгра истиора сифатида бирга бўлиш учун ишлатилган. Шундай бўлса-да, сўзнинг аслий маъноси биргалик бўлиши мумкин эмас. Сўнгра бу сўз уйланиш учун ҳам ишлатилган. Чунки бирга бўлишни ифодаловчи барча исмлар киноядир. Зеро улар феълнинг ўзини қабиҳ санаганлари каби, уни очиқ ифодаловчи сўзлар билан баён қилишни ҳам қабиҳ санаганлар. Беҳаёликни қасд қилмаган кишининг қабиҳ саналган сўзни чиройли саналган сўз ўрнида истиора сифатида ишлатиши мумкин эмас.
Аллоҳ буюради: وَأَنْكِحُوا اْلأَيَامَى مِنْكُمْ وَالصَّالِحِينَ مِنْ عِبَادِكُمْ وَإِمَائِكُمْ Орангиздаги никоҳланмаганларни, қул ва чўриларингиздан ҳолати яхшиларини уйлантиринглар. (24/Нур 32); يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا إِذَا نَكَحْتُمُ الْمُؤْمِنَاتِ ثُمَّ طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَمَسُّوهُنَّ Эй мўминлар! Мўмина аёлларни никоҳ қилиб, сўнгра уларга тегинишдан олдин талоқ қилган пайтингизда, (33/Аҳзоб 49); وَمَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ مِنْكُمْ طَوْلاً أَنْ يَنْكِحَ الْمُحْصَنَاتِ الْمُؤْمِنَاتِ --- فَانْكِحُوهُنَّ بِإِذْنِ أَهْلِهِنَّ Сизлардан кимда-ким ҳур мўмина аёлларни никоҳ қиладиган бир бойликка қурби етмаса, у ҳолда эгаларининг рухсати билан …. жориялардан уйланинг (4/Нисо 25).
Буларга ўхшаш оятлар кўпдир.