ق ب ح

قَبِيح : кўз қарашдан жирканадиган нарса ҳамда нафс жирканадиган иш ва ҳолатларга айтилади. وَقَدْ قَبُحَ قَبَاحَةً فَهُوَ قَبِيحٌ : хунук бўлди; у хунукдир. وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ هُمْ مِنَ الْمَقْبُوحِينَ (28/Қосос 42); яъни, қиёмат кунида улар хунук кўринишли ҳолда бўлган кимсалардан бўладилар. Бу оят; Аллоҳ таоло кофирларни васфлаган рижс, нажосат ва шунга ўхшаш сифатлар билан бирга қиёмат кунида юз берадиган — юзларининг қоралиги, кўзларининг кўклиги, кишан ва занжирлар билан судралишлари ва шунга ўхшаш ҳолатларига ишорадир. Дейиладики; قَبَحَهُ اللهُ عَنِ الْخَيْرِ ; яъни, Аллоҳ уни яхшиликдан узоқлаштирсин. قَبِيح : билак суягининг ярмидан бошлаб тирсаккача бўлган қисмига айтилади.