ق س و

قَسْوَة : Қалб қаттиқлиги. Бу сўзнинг асли حَجَرٌ قَاسٍ (қаттиқ тош) сўзидан олингандир. مُقَاسَاة : айтилган ўша қаттиқликни кетказишдир. Аллоҳ буюради: ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُكُمْ مِنْ بَعْدِ ذَلِكَ : Сўнгра шундан кейин қалбларингиз қаттиқ бўлди (2/Бақара 74); فَوَيْلٌ لِلْقَاسِيَةِ قُلُوبُهُمْ مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ : Аллоҳ зикридан қалблари қотиб қолган кимсаларга вой бўлсин (39/Зумар 22); لِيَجْعَلَ مَا يُلْقِي الشَّيْطَانُ فِتْنَةً لِلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ وَالْقَاسِيَةِ قُلُوبُهُمْ : Буни, шайтон аралаштирадиган шубҳани қалбларида касаллик бўлган ва қалблари тошдек қаттиқ бўлган кимсаларга бир имтиҳон воситаси қилиш учун шундай қилади (22/Ҳаж 53); فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِيثَاقَهُمْ لَعَنَّاهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوبَهُمْ قَاسِيَةً : Аҳдларини бузганлари сабабли уларни лаънатладик ва қалбларини ҳам қаттиқ қилиб қўйдик (5/Моида 14). Бу охирги оятда келган قَاسِيَةً сўзи قَسِيَّةً шаклида ҳам ўқилган. Яъни қалблари холис (соф) эмас. Бу оят ибораси арабларнинг دِرْهَمٌ قَسِيٌّ сўзидан олингандир. Бу бир хил сохта кумуш пулдир. فِيهِ قَسَاوَةٌ : унда қаттиқлик бор.
Шоир шундай дейди:
367- صَاحَ اْلقَسِيَّاتُ فيِ أَيْديِ الصَّيَّارِيفِ
367- Жаранглади сохта пул, саррофлар қўлида.