ق ن ي

Аллоҳ буюради: وَأَنَّهُ هُوَ أَغْنَى وَأَقْنَى Албатта, беҳожат қилган ҳам, сармоя берган ҳам Унинг Ўзидир (53/Нажм 48), яъни: ичида бойлик бор нарсани ва ичида قِنْيَة яъни: жамланган/захира қилинган мол бор нарсани берувчи У Зотдир. Баъзилар эса, бу оятда келган أَقْنَى феълининг أَرْضَى рози қилган ҳам Удир, маъносида эканини баён қиладилар. Бунинг ҳақиқий маъноси эса шудир: Унга рози бўлиш ва итоатдан ҳосил бўладиган бир яширин хазина берувчи ҳам Удир. Бу эса, ҳар икки турдаги бойликдан ҳам улуғроқдир.
قِنْيَة сўзининг кўплиги قِنْيَات шаклидадир.
Бирор нарсани касб қилиш, қўлга киритиш, эгаллаш эса, قَنَيْتُ كَذَا ва اِقْتَنَيْتُهُ феъллари билан ифодаланади. Шоирнинг қуйидаги сўзи ҳам шу ўзакдандир:
قَنِيتُ حَيَائِي عِفَّةً وَتَكَرُّمَا -374
374- Ҳаёмни касб этдим, бир иффат ва шараф сифатида.