Мўминлар олдин ўзларига китоб берилганлар каби бўлмасинлар
قُبُل ва دُبُر : Икки аврат жойидан киноядир. إِقْبَال , худди اِسْتِقْبَال каби олдинга юзланиш маъносидадир.
فَأَقْبَلَ
بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ :
Бир-бирларига юзланиб сўрашадилар
وَأَقْبَلُوا
عَلَيْهِمْ :
Уларга томон юзландилар
فَأَقْبَلَتِ
امْرَأَتُهُ فِي صَرَّةٍ :
Хотини қичқирганча юзланди
(51/Зориёт 29); قَابِل : Қудуқдан чиққан челакни қарши олиб оладиган киши. قَابِلَة /
Доя
قَبِلْتُ عُذْرَهُ وَتَوْبَتَهُ وَغَيْرَهُ : Унинг узрини, тавбасини ва ҳоказоларини қабул қилдим. تَقَبَّلْتُهُ шакли ҳам худди шу маънодадир:
وَلَا
يُقْبَلُ
مِنْهَا عَدْلٌ :
Ундан фидя қабулқилинмас
وَقَابِلِ
التَّوْبِ :
Тавбани қабулэтувчи
(40/Ғофир 3); وَهُوَ الَّذِي
يَقْبَلُ
التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ :
Бандаларидан тавбани қабулқиладиган — У Зотдир
(42/Шуро 25). تَقَبُّل : Ҳадя ва шунга ўхшаш нарсаларни, савобни тақозо этадиган тарзда бирор нарсани қабул қилишдир. Аллоҳ буюради: أُولَئِكَ الَّذِينَ
نَتَقَبَّلُ
عَنْهُمْ أَحْسَنَ مَا عَمِلُوا :
Улар шундай зотлардирки, қилган амалларининг энг яхшисини улардан қабулқиламиз
(46/Аҳқоф 16). إِنَّمَا
يَتَقَبَّلُ
اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقِينَ :
Аллоҳ фақат тақводорлардан қабулқилади
(5/Моида 27) ояти, ҳар қандай ибодатнинг эмас, балки фақат маълум ҳолатлардаги ибодатларнинг қабул қилинишига ишорадир. Аллоҳ буюради: رَبِّ إِنِّي نَذَرْتُ لَكَ مَا فِي بَطْنِي مُحَرَّرًا
فَتَقَبَّلْ
مِنِّي :
Роббим, қорнимдагини ҳар қандай боғлиқликдан озод қилинган ҳолда Сенга атадим, мендан қабулэт
Кафолатга ҳам قُبَالَة дейилади; чунки кафолат энг мустаҳкам қабулдир.
فَتَقَبَّلْ
مِنِّي :
Мендан қабулэт
(3/Оли Имрон 35) оят ибораси, кафолат маъноси эътиборидандир. Ёзилган шартномага ҳам قُبَالَة дейилади. Баъзиларга кўра فَتَقَبَّلَهَا (3/Оли Имрон 37) сўзи; Уни қабул қилди, унга рози бўлди маъносидадир. Бошқа баъзиларга кўра эса маъноси шундай: Уни ўз зиммасига олди. Аллоҳ таоло буюради: аслида сен Менга энг катта кафолатни юкладинг. Аллоҳ таолонинг;
فَتَقَبَّلَهَا
رَبُّهَا
بِقَبُولٍ
حَسَنٍ :
Унинг Робби гўзал бир қабул билан уни қабулқилди
(3/Оли Имрон 37) оятида, بِتَقَبُّلٍ эмас, балки بِقَبُولٍ тарзида буюриши; қуйидаги икки нарсани бир вақтда ифодалаши учундир: Қабул борасида юксалиш маъносини англатувчи تَقَبُّل ва рози бўлиш ҳамда мукофот бериш маъноларини англатувчи قَبُول .
(6/Анъом 111) оятида келган قُبُل сўзи, قَابِل сўзининг кўплигидир ва "Ҳар бир нарсани уларнинг ҳисларига қарши жамласак эди" маъносидадир. Мужоҳид ҳам قُبُلًا сўзини; "Гуруҳ-гуруҳ", деб тафсир қилган. Бунга кўра قُبُل сўзи قَبِيل сўзининг кўплиги бўлади. Қуйидаги оят ҳам шу маънодадир: أَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذَابُ
قُبُلًا
Ёки азобнинг уларнинг қаршисига келишидир
(18/Каҳф 55). Бу оятни; قِبَلاً тарзида ўқийдиганларга кўра унинг маъноси; "Азобнинг уларнинг қаршисига очиқ бир тарзда келишидир" бўлади.
قَبِيل сўзи, قَبِيلَة сўзининг кўплигидир. Бу эса бир-бирларига юзланган тўпланган жамоатдир. Аллоҳ буюради: وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا :
Бир-бирингизни танишингиз учун сизларни халқлар ва қабилаларга ажратдик
(49/Ҳужурот 13); وَالْمَلَائِكَةِ
قَبِيلًا
гуруҳ
гуруҳ
кафил
сифатида
келтиришинг керак. قَبِيلًا сўзи бу маъноси билан қуйидаги сўздан келиб чиққан бўлади: قَبِلْتُ فُلاَنًا وَتَقَبَّلْتُ بِهِ : Фалон кишига кафил бўлдим. Бошқа баъзиларга кўра эса قَبِيلًا сўзи, مُقَابَلَةً маъносидадир.
Айтилишича; فُلاَنٌ لاَ يَعْرِفُ قَبِيلاً مِنْ دَبِيرٍ ; яъни фалон киши, аёл йигириб олдинга олганини ҳам, орқага қолдирганини ҳам билмайди. مُقَابَلَة ва تَقَابُل : Кишиларнинг бевосита, ёки ёрдам бериб, ёки саъй-ҳаракат сарфлаб ёхуд муҳаббат билан бир-бирларига юзланишларидир. Аллоҳ буюради: مُتَّكِئِينَ عَلَيْهَا