ل ب س
Л-б-с
لَبِسَ الثَّوْبَ Кийимни кийди, яъни, баданини у билан ёпди. أَلْبَسَهُ غَيْرَهُ Бошқасига кийим кийдирди феъли ҳам шу ўзакдандир. Аллоҳ таолонинг ушбу сўзи ҳам шу маънодадир: وَيَلْبَسُونَ ثِيَابًا خُضْرًا مِنْ سُنْدُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُتَّكِئِينَ فِيهَا عَلَى اْلأَرَائِكِ юпқа ва қалин ипакдан яшил либослар кийиб сўриларда суяниб ўтирадилар (18/Каҳф 31).
لِبَاس , لَبُوس ва لَبْس сўзлари кийиладиган нарсаларни англатади. Аллоҳ буюради: يَا بَنِي آَدَمَ قَدْ أَنْزَلْنَا عَلَيْكُمْ لِبَاسًا يُوَارِي سَوْآَتِكُمْ وَرِيشًا وَلِبَاسُ التَّقْوَى ذَلِكَ خَيْرٌ Эй Одам болалари, сизларга уят ерларингизни беркитадиган либос, зийнатланадиган кийим туширдик. Тақво либоси эса яхшироқдир. (7/Аъроф 26).
Инсонни ҳар турли ёмонликдан ҳимоя қиладиган, унинг қўполлиги/хунуклигини ёпадиган ҳар бир нарсага لِبَاس дейилиши мумкин. Шунинг учун жуфт ўз жуфтига либос қилинган. Зеро жуфтлар бир-бирини хунук ишлар қилишдан тияди ва унга тўсқинлик қилади. Аллоҳ буюради: هُنَّ لِبَاسٌ لَكُمْ وَأَنْتُمْ لِبَاسٌ لَهُنَّ Улар сизлар учун либосдир, сизлар ҳам улар учун либосдирсизлар (2/Бақара 187). Аллоҳ таоло бу оятда аёлларни эркакларнинг либоси деб санаган. Худди шоир қуйидаги шеърида уларни изор/кафтан деб санаганидек:
فِدًى لَكَ مِنْ أَخِي ثِقَةٍ إِزِارِي -402
402- Ишончли биродарингдан сенга бир кафтан ҳадя (фидо) бўлсин.
اَلتَّقْوَى Тақво ҳам, тамсил ва ташбиҳ йўли билан либос деб саналган. Аллоҳ буюради: (7/Аъроф 26). (21/Анбиё 80) оятида келган сўзи эса, , деганидир. ва ҳоказо кабидир. Шоирнинг ушбу сўзига келсак: 403Шоир бу ерда бир турдаги яман абосини айтмоқда; булар жундан тайёрланган машҳур абалардир. (6/Анъом 82). Тилда мавжуд бошқа ишлатилишлари эса қуйидагичадир: ; яъни, ундан фойдаланиш мумкин. Шоир шундай дейди: -404 404.
لِبَاس , لَبُوس ва لَبْس сўзлари кийиладиган нарсаларни англатади. Аллоҳ буюради: يَا بَنِي آَدَمَ قَدْ أَنْزَلْنَا عَلَيْكُمْ لِبَاسًا يُوَارِي سَوْآَتِكُمْ وَرِيشًا وَلِبَاسُ التَّقْوَى ذَلِكَ خَيْرٌ Эй Одам болалари, сизларга уят ерларингизни беркитадиган либос, зийнатланадиган кийим туширдик. Тақво либоси эса яхшироқдир. (7/Аъроф 26).
Инсонни ҳар турли ёмонликдан ҳимоя қиладиган, унинг қўполлиги/хунуклигини ёпадиган ҳар бир нарсага لِبَاس дейилиши мумкин. Шунинг учун жуфт ўз жуфтига либос қилинган. Зеро жуфтлар бир-бирини хунук ишлар қилишдан тияди ва унга тўсқинлик қилади. Аллоҳ буюради: هُنَّ لِبَاسٌ لَكُمْ وَأَنْتُمْ لِبَاسٌ لَهُنَّ Улар сизлар учун либосдир, сизлар ҳам улар учун либосдирсизлар (2/Бақара 187). Аллоҳ таоло бу оятда аёлларни эркакларнинг либоси деб санаган. Худди шоир қуйидаги шеърида уларни изор/кафтан деб санаганидек:
فِدًى لَكَ مِنْ أَخِي ثِقَةٍ إِزِارِي -402
402- Ишончли биродарингдан сенга бир кафтан ҳадя (фидо) бўлсин.
اَلتَّقْوَى Тақво ҳам, тамсил ва ташбиҳ йўли билан либос деб саналган. Аллоҳ буюради: (7/Аъроф 26). (21/Анбиё 80) оятида келган сўзи эса, , деганидир. ва ҳоказо кабидир. Шоирнинг ушбу сўзига келсак: 403Шоир бу ерда бир турдаги яман абосини айтмоқда; булар жундан тайёрланган машҳур абалардир. (6/Анъом 82). Тилда мавжуд бошқа ишлатилишлари эса қуйидагичадир: ; яъни, ундан фойдаланиш мумкин. Шоир шундай дейди: -404 404.