ل ع ب
Л-ъ-б
Бу сўзнинг асли لُعَاب сўзи бўлиб, оғиз суви оқмоқ маъносини англатади. Бу маънода ишлатиладиган феъл قَدْ لَعَبَ يَلْعَبُ لَعْبًا шаклида ишлатилиб, оғиз суви оқди деганидир.
Бундан бошқа яна لَعِبَ فُلاَنٌ дейилади. Бу эса кишининг қилган ишини тўғри бир мақсадсиз бажариши маъносини англатади. Феълнинг ишлатиладиган шакллари يَلْعَبُ لَعِبًا кўринишидадир.
Ўйин ва кўнгилхушлик маъноси билан боғлиқ равишда Аллоҳ буюради: وَمَا هَذِهِ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلاَّ لَهْوٌ وَلَعِبٌ Бу дунё ҳаёти фақат бир кўнгилхушлик ва ўйиндан иборатдир (29/Анкабут 64); وَذَرِ الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَهُمْ لَعِبًا وَلَهْوًا Динларини бир ўйин ва бир кўнгилхушлик қилиб олганларни (6/Анъом 70).
Яна буюради: أَوَأَمِنَ أَهْلُ الْقُرَى أَنْ يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنَا ضُحًى وَهُمْ يَلْعَبُونَ Ёки у ўлкаларнинг аҳолиси чошгоҳ вақтида ўйинга берилиб турганларида уларга азобимиз келмаслигидан хотиржам эдиларми? (7/Аъроф 98); قَالُوا أَجِئْتَنَا بِالْحَقِّ أَمْ أَنْتَ مِنَ اللَّاعِبِينَ Улар: Бизга ҳақни келтирдингми (жиддий гапиряпсанми), ёки ҳазиллашяпсанми? – дедилар (21/Анбиё 55), وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَ اْلأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَاعِبِينَ Биз осмонлар ва Ерни ҳамда уларнинг орасидаги нарсаларни бир ўйин бўлсин деб яратганимиз йўқ (44/Духон 38).
لَعْبَة : сўзи бир марта ўйин ўйнашни англатади. لِعْبَة эса ўйинчининг ўйин ўйнаётгандаги ҳолатини тасвирлайди. رَجُلٌ تِلْعَابَةٌ ибораси эса кўп ўйнайдиган, ўйинни севадиган, ўйини кўп бўлган одам деганидир. لُعْبَة эса у билан ўйин ўйналадиган асбобдир. مَلْعَب эса ўйин ўйналадиган жой, ўйин майдони деганидир. , дейилган.
Бундан бошқа яна لَعِبَ فُلاَنٌ дейилади. Бу эса кишининг қилган ишини тўғри бир мақсадсиз бажариши маъносини англатади. Феълнинг ишлатиладиган шакллари يَلْعَبُ لَعِبًا кўринишидадир.
Ўйин ва кўнгилхушлик маъноси билан боғлиқ равишда Аллоҳ буюради: وَمَا هَذِهِ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلاَّ لَهْوٌ وَلَعِبٌ Бу дунё ҳаёти фақат бир кўнгилхушлик ва ўйиндан иборатдир (29/Анкабут 64); وَذَرِ الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَهُمْ لَعِبًا وَلَهْوًا Динларини бир ўйин ва бир кўнгилхушлик қилиб олганларни (6/Анъом 70).
Яна буюради: أَوَأَمِنَ أَهْلُ الْقُرَى أَنْ يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنَا ضُحًى وَهُمْ يَلْعَبُونَ Ёки у ўлкаларнинг аҳолиси чошгоҳ вақтида ўйинга берилиб турганларида уларга азобимиз келмаслигидан хотиржам эдиларми? (7/Аъроф 98); قَالُوا أَجِئْتَنَا بِالْحَقِّ أَمْ أَنْتَ مِنَ اللَّاعِبِينَ Улар: Бизга ҳақни келтирдингми (жиддий гапиряпсанми), ёки ҳазиллашяпсанми? – дедилар (21/Анбиё 55), وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَ اْلأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَاعِبِينَ Биз осмонлар ва Ерни ҳамда уларнинг орасидаги нарсаларни бир ўйин бўлсин деб яратганимиз йўқ (44/Духон 38).
لَعْبَة : сўзи бир марта ўйин ўйнашни англатади. لِعْبَة эса ўйинчининг ўйин ўйнаётгандаги ҳолатини тасвирлайди. رَجُلٌ تِلْعَابَةٌ ибораси эса кўп ўйнайдиган, ўйинни севадиган, ўйини кўп бўлган одам деганидир. لُعْبَة эса у билан ўйин ўйналадиган асбобдир. مَلْعَب эса ўйин ўйналадиган жой, ўйин майдони деганидир. , дейилган.