ك ب ب
К-б-б
كَبُّ : бирор нарсанинг юзтубан йиқитилишидир: وَمَنْ جَاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَكُبَّتْ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ Ким ёмонлик билан келса, улар юзтубан ҳолда дўзахга ташланадилар (27/Намл 90).
إكْبَاب эса, бирор ишга бутунлай берилишдир: أَفَمَنْ يَمْشِي مُكِبًّا عَلَى وَجْهِهِ أَهْدَى أَمَّنْ يَمْشِي سَوِيًّا عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ Ахир, юзтубан ерга қараб юрадиган киши тўғри йўлни топувчироқми ёки тўғри йўлдан қоматини тик тутиб борадиган кишими? (67/Мулк 22).
كَبْكَبَة : бирор нарсанинг пастга томон думалаб кетишидир: فَكُبْكِبُوا فِيهَا هُمْ وَالْغَاوُونَ Ва кетидан улар (бутлар ва йўлдан озганлар) барчаси ўша дўзахга юзтубан ташланадилар (26/Шуъаро 94).
Феъл сифатида ҳам كَبَّ ҳам كَبْكَبَ шакли ишлатилади. Бу худди كَفَّ ، كَفْكَفَ қўлини тортди ҳамда صَرَّ الرِّيحُ وصَرْصَرَ шамол қаттиқ эсди феъллари каби икки хил шаклда ҳам ишлатилиши мумкин.
كَوَاكِب очиқ-ойдин кўриниб турадиган, ялтироқ ҳолда кўзга ташланадиган юлдузлар деганидир. Уларга كَوَاكِب дейилиши фақат ялтираган вақтлари билан чекланган; бундан ташқари вақтда бу ном билан аталмайди. Аллоҳ буюради: فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْهِ اللَّيْلُ رَأَى كَوْكَبًا Вақтики тун уни қоплаганда бир юлдузни кўрди: Роббим шудир, деди (6/Анъом 76);كَأَنَّهَا كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ Ўша биллур ҳам гўё дурга ўхшаш бир юлдуз кабидирки (82/Инфитор 2). , яъни: тарқалиб кетдилар. : улар орасида ялтираган темир, деганидир.
إكْبَاب эса, бирор ишга бутунлай берилишдир: أَفَمَنْ يَمْشِي مُكِبًّا عَلَى وَجْهِهِ أَهْدَى أَمَّنْ يَمْشِي سَوِيًّا عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ Ахир, юзтубан ерга қараб юрадиган киши тўғри йўлни топувчироқми ёки тўғри йўлдан қоматини тик тутиб борадиган кишими? (67/Мулк 22).
كَبْكَبَة : бирор нарсанинг пастга томон думалаб кетишидир: فَكُبْكِبُوا فِيهَا هُمْ وَالْغَاوُونَ Ва кетидан улар (бутлар ва йўлдан озганлар) барчаси ўша дўзахга юзтубан ташланадилар (26/Шуъаро 94).
Феъл сифатида ҳам كَبَّ ҳам كَبْكَبَ шакли ишлатилади. Бу худди كَفَّ ، كَفْكَفَ қўлини тортди ҳамда صَرَّ الرِّيحُ وصَرْصَرَ шамол қаттиқ эсди феъллари каби икки хил шаклда ҳам ишлатилиши мумкин.
كَوَاكِب очиқ-ойдин кўриниб турадиган, ялтироқ ҳолда кўзга ташланадиган юлдузлар деганидир. Уларга كَوَاكِب дейилиши фақат ялтираган вақтлари билан чекланган; бундан ташқари вақтда бу ном билан аталмайди. Аллоҳ буюради: فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْهِ اللَّيْلُ رَأَى كَوْكَبًا Вақтики тун уни қоплаганда бир юлдузни кўрди: Роббим шудир, деди (6/Анъом 76);كَأَنَّهَا كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ Ўша биллур ҳам гўё дурга ўхшаш бир юлдуз кабидирки (82/Инфитор 2). , яъни: тарқалиб кетдилар. : улар орасида ялтираган темир, деганидир.