ك ب د

Биз биладиган жигар كَبِد деб номланади. Жигар оғриқлари ва касалликларига эса ҳам كَبَد , ҳам كُبَاد деб ном берилади. كَبْد эса, кишининг жигаридан урилиши деганидир. Бу маънода كَبَدْتُ الرَّجُلَ дейилади, бу кишини жигаридан урдим маъносини англатади. Худди шунингдек كَبِدُ السَّمَاءِ ибораси ҳам осмон гумбазининг ўртаси деганидир. Инсоннинг жигари танасининг ўртасида жойлашгани учун, осмон гумбазининг ўртаси шу жиҳатдан унга ўхшатилиб, шундай дейилган. Яна шу ўзакдан تَكَبَّدَتِ الشَّمْسُ Қуёш осмон гумбазининг ўртасига келди дейилади.
كَبَد : Қийинчилик, машаққат деганидир. Бу маънода Аллоҳ таоло: لَقَدْ خَلَقْنَا اْلإِنْسَانَ فِي كَبَدٍ Биз инсонни ҳақиқатан бир машаққат ичида яратдик (90/Балад 4) деб буюради. Бу ерда Аллоҳ таоло инсонни, тор довонни ўтмагунча ва қарор топадиган масканига етмагунча қийинчиликлардан қутула олмайдиган бир ҳолатда яратганига эътибор қаратмоқда. Бошқа бир оятда эса бу мавзу шундай баён қилинган: لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَنْ طَبَقٍ Албатта сизлар босқичма-босқич миниб яшаб келасизлар (84/Иншиқоқ 19).