ن س ل

نَسْل : Тушунчаси — бир нарсанинг бошқа нарсадан ажралиши, деганидир. نَسَلَ اْلوَبَرُ عَنِ اْلبَعِير، والقَمِيصُ عَنِ اْلإِنْسَانِ ِ Жун — туядан, кўйлак эса инсондан тўкилди, дейилади. Шоир шундай дейди:
437- فَسُلِّي ثِيَابِي عَنْ ثِيَابِكِ تَنْسلِي
437- Кийимларимни кийимларинг билан овунтир, насл берасан.
نُسَالَة эса — сочнинг тўкилгани ва жуннинг едирилгани, деганидир. Бунга яқин маънода أَنْسَلَتِ اْلإِبِلُ ибораси бор, у — туя, жуни қирқиладиган ҳолатга келди, деганидир. Югуриш, тез юриш маъносига ишора қилувчи феъл ҳам шу ўзакдандир: نَسَلَ، يَنْسِلُ نَسْلاَنً Аллоҳ буюради: وَهُمْ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ улар ҳар бир тепаликдан оқиб келадилар (21/Анбиё 96).
نَسْل эса — фарзанд деганидир. Отасидан ажралиб келгани тасаввур қилингани учун бу номни олган. Аллоҳ буюради: وَإِذَا تَوَلَّى سَعَى فِي اْلأَرْض لِيُفْسِدَ فِيهَا وَيُهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ Иш бошига ўтгач, ер юзида бузғунчилик қилиш, экин ва наслни ҳалок этиш учун ҳаракат қилади (2/Бақара 205).
تَنَاسَلُوا феъли — кўпайдилар, фарзандли бўлдилар, деганидир. Шу маънода дейиладики: Бир инсондан устун келишни истасанг: فَخُذْ مَا نَسَلَ لَكَ مِنْهُ عَفْوًا Ундан сенга келганини афв ила қабул эт.