ن ك ف

Феъл сифатида نَكَفْتُ مِنْ كَذَا وَاسْتَنْكَفْتُ مِنْهُ дейилиши бирор нарсадан қўл тортиш, воз кечиш, узоқлашиш маъносини англатади. Аллоҳ буюради: لَنْ يَسْتَنْكِفَ الْمَسِيحُ أَنْ يَكُونَ عَبْدًا لِلَّهِ وَلاَ المَلاَئِكَةُ الْمُقَرَّبُونَ وَمَنْ يَسْتَنْكِفْ عَنْ عِبَادَتِهِ Масиҳ ҳам Аллоҳга қул бўлишдан ор қилмас, Аллоҳга яқин фаришталар ҳам. Ким Унга қул бўлишдан ор қилса да (4/Нисо 172); وَأَمَّا الَّذِينَ اسْتَنْكَفُوا وَاسْتَكْبَرُوا Аллоҳга қул бўлишдан ор қилганларга ва такаббурлик қилганларга да (4/Нисо 173).
Бу феълнинг асли نَكَفْتُ الشَّيْءَ иборасидан олинган бўлиб, уни қадрсиз санаганим учун бир четга улоқтирдим, деганидир. Шунингдек, نَكْف ўзагидан ҳам олинган бўлиб, бу — ёноқларга оқиб тушган кўз ёшларини бармоқ билан артиш деганидир. Шу ўзакдан келган بَحْرٌ لاَ يُنْكَفُ — қуримайдиган, чек-чегараси йўқ денгиз деганидир.
اِنْتِكَاف эса — бир жойдан чиқиб бошқа жойга кетишдир.