ج ح د

جُحُود сўзи — қалбда исботи ўрнашган нарсага қарши чиқиш; қалбда инкор этилган нарсага эса, аксинча, тасдиқ билан ёндашишдир. Феъли جَحَدَ جُحُودًا ва جَحْداً шаклида келади. Аллоҳ буюради: وَجَحَدُوا بِهَا وَاسْتَيْقَنَتْهَا أَنْفُسُهُمْ Виждонлари бу мўъжизаларни аниқ ҳақ деб билгани ҳолда, уларни инкор қилдилар (27/Намл 14); وَمَا كَانُوا بِآيَاتِنَا يَجْحَدُونَ Улар оятларимизни ўжарлик билан инкор қилганлари каби (7/Аъроф 51). تَجَحَّدَ боби эса, шу инкор ишида моҳир бўлиш деганидир.
رَجُلٌ جَحِدٌ : Бахил, ҳеч кимга нафи тегмайдиган, ўзини камбағал кўрсатадиган киши деганидир. أَرْضٌ جَحْدَةٌ : Ўсимлиги оз бўлган ердир. جَحَدًا لَهُ نَكَدًا ибораси унга қаршилик ва тўсиқ бўлсин деб маъносини англатади.
أَجْحَد : Бирор фалокатга дучор бўлмоқ/инкор эгаси бўлмоқ деганидир.