ج ن ن

جِنّ : Сўзининг асли — бирор нарсанинг сезги аъзоларидан яширин қолишидир. Шу ўзакдан جَنَّهُ اللَّيْل Тун уни яширди, أَجَنَّهُ Ўзини яширадиган бир нарса тутди; бу худди, قَبَرْتُهُ وَأَقْبَرْتُهُ уни кўмдим; وَسَقَيْتُهُ وَأَسْقَيْتُهُ унга сув бердим кабидир, ва وجَنَّ عَلَيْهِ устини қоплади, яширди иборалари кабидир. Аллоҳ буюради: فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْهِ اللَّيْلُ رَأَى كَوْكَباً Тун уни қоплаганда бир юлдузни кўрди (6/Анъом 76). جَنَان эса қалбдир; чунки у сезги аъзоларидан яширингандир. مِجَنّ ва مِجَنَّة эса эгасини ҳимоя қиладиган қалқондир. Аллоҳ буюради: اِتَّخَذُوا أَيْمَانَهُمْ جُنَّةً Қасамларини қалқон қилиб олдилар (58/Мужодала 16). Ҳадисда ҳам: اَلصَّوْمُ جُنَّةٌ Рўза эса қалқондир, деб буюрилган.
جَنَّة эса дарахтзор бўлиб, дарахтлари ерни қоплаган ҳар қандай боққа айтилади. Аллоҳ буюради: لَقَدْ كَانَ لِسَبَإٍ فِي مَسْكَنِهِمْ آيَةٌ جَنَّتَانِ عَنْ يَمِينٍ وَشِمَالٍ Ўнг ва чап томонида икки боғдан иборат бўлган Сабаъ юртидан олинадиган бир ибрат бордир (34/Сабаъ 15); وَبَدَّلْنَاهُم بِجَنَّتَيْهِمْ جَنَّتَيْنِ Уларнинг икки боғини, икки боққа алмаштириб қўйдик (34/Сабаъ 16); وَلَوْلاَ إِذْ دَخَلْتَ جَنَّتَكَ Боғингга кирганингда 98- []. , деган. Жинларруҳонийларнинг фақат бир қисмидир, деб ҳам айтилган; чунки руҳонийлар уч қисмдир: : булар фаришталардир. : булар эса шайтонлардир. (72/Жин 14) оятига қадар бўлган сўзлари қувватлайди. (37/Соффат 158). (34/Сабаъ 46); яъни: жиннилик. (37/Соффат 36) ояти ҳам шунга ўхшашдир. Айтилишича: 99- . Яъни: ўтлари (яшиллиги) шунчалик кўпайдики, гўё усти қопланиб кетди. Аллоҳ таолонинг: (27/Намл 10) оятида келган шу сўзнинг эса илоннинг бир тури экани айтилган.