ع ج ف
А-ж-ф
سَبْعٌ عِجَافٌ : Еттита озғин (сигир) (12/Юсуф 43). عِجَاف сўзи, أَعْجَف ва عَجْفَاء сўзларининг кўплигидир. Яъни ориқ, ингичка еттита сигир. Бу қуйидаги сўздан келиб чиққан: نَصْلٌ أَعْجَفُ : Ингичка ўқ учи. أَعْجَفَ الرَّجُلُ : Кишининг чорва моллари ориқлади. عَجَفَتْ نَفْسِي عَنِ الطَّعَامِ وَعَنْ فُلاَنٍ : Нафсим таомдан ва фалон кишидан юз ўгирди/узоқлашди.

