ع ف ر

قَالَ عِفْريتٌ مِنَ الْجِنِّ ...: Жинлардан бир ифрит деди (27/Намл 39). اَلْعِفْرِيتُ مِنَ الْجِنِّ : Ёмон, хабис жин. شَيْطَان сўзи инсон учун истиора қилинганидек, عِفْرِيت ҳам истиора қилинади. عِفْرِيتٌ نِفْرِيتٌ /Ёмон, хабис киши дейилади. Ибн Қутайба шундай дейди: عِفْرِيت : Жисмоний тузилиши мустаҳкам бўлган кишидир.
Бу сўзнинг асли عَفَر; яъни тупроқдан келиб чиққан. عَافَرَهُ : У билан курашди ва уни عَفَر /ерга йиқитди. رَجُلٌ عِفْرٌ (Хабис одам) шакли; رَجُلٌ شِرٌّ (Фасодда давом этувчи одам) ва رَجُلٌ شِمْرٌ (Бошидан кўп нарса ўтган тажрибали одам) шакллари кабидир.
لَيْثُ عِفِرِّينَ : Отлиқнинг қаршисига чиқадиган, хамелеонга ўхшаш бир ҳайвондир. عِفْرِيَةُ الدِّيكِ وَالْحُبَارَى : Хўроз ва тувалоқ қушининг бошларидаги патдир.