ع ش و

عَشِيّ : Қуёшнинг ботиши билан тонг вақти оралиғидаги муддат. Аллоҳ буюради: كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَاهَا : Улар қиёматни кўрган кунлари дунёда фақат бир оқшом ёки бир чошгоҳ пайтичалик турган деб гумон қиладилар (79/Нозиот 46).
عِشَاء : Оқшом намозидан хуфтонгача бўлган муддат. عِشَاآَن : Оқшом билан хуфтон. العَشَا : Кўзда пайдо бўладиган хиралик [Шабкўрлик]. رَجُلٌ أَعْشَى /Шабкўр эркак; اِمْرَأَةٌ عَشْوَاءُ /Шабкўр аёл, дейилади. يَخْبِطُ خَبْطَ عَشْوَاءَ /Кўзида заифлик бўлган туянинг юришидек юради/Тартибсиз ҳаракат қилади, дейилади.
عَشَوْتُ النَّارَ : Кечаси олов томон юздим. Кечаси кўринган оловга عَشْوَة ва عُشْوَة дейилади; худди شُعْلَة [аланга] каби. عَشِيَ عَنْ كَذَا сўзи, عَمِيَ عَنْهُ /Фалон нарсани кўрмасликка олди, сўзи кабидир. Аллоҳ буюради: وَمَنْ يَعْشُ عَنْ ذِكْرِ الرَّحْمَنِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطَانًا فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ : Раҳмонни зикр қилишдан юз ўгирганга, ёнидан кетмайдиган бир шайтонни ҳамроҳ қилиб берамиз (43/Зухруф 36).
عَوَاشِي : Кечаси ўтлайдиган туялар. Унинг бирлиги عَاشِيَة шаклида келади. Шу маънодан қуйидагича айтилган: العَاشِيَةُ تُهَيِّجُ اْلآَبِيَةَ : Кечаси ўтлайдиган туя ўтламайдиганини қўзғатади. عَشَاء:: [ع ҳарфи фатҳаси билан] оқшом таоми; ع ҳарфи касраси билан хуфтон намози маъносидадир. وَقَدْ عَشِيتُ وَعَشَّيْتُهُ : Оқшом таомини едим, Унга оқшом таомини едирдим. /, дейилади.