خ ب ت

خَبْت сўзи ернинг текис жойига нисбатан дейилади. أخْبَتَ الرَّجُلُ Киши текис жой излади ёки ўша ерга тушди, деганидир. أسْهَلَ (текисликка чиқди) ва أنْجَدَ (тоғли жойга чиқди) феъллари каби. Шунингдек إِخْبَات сўзи юмшоқлик ва тавозе маъносида ҳам қўлланилиши мумкин. Аллоҳ буюради: وَأخْبَتُوا إِلَى رَبِّهِمْ Аллоҳга кўнгилдан ҳурмат кўрсатганларга келсак (11/Ҳуд 23); وَبَشِّرِ الْمُخْبِتِينَ Камтар кўнгилли ҳурматлиларга хушхабар бер (22/Ҳаж 34); яъни камтарин бўлганлар Унга ибодат қилишда кибр қилмайдилар. لاَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِهِ Унга ибодат қилишдан кибр қилмайдилар (7/Аъроф 20) каби.
Аллоҳ таолонинг: فَتُخْبِتَ لَهُ قُلُوبُهُمْ Унга нисбатан юракдан ҳурмат туйишидир (22/Ҳаж 54) сўзи эса, юмшашлари ва хушуъ туйишлари деганидир. Бу ерда إِخْبَات сўзи, Аллоҳ таолонинг: وَإِنَّ مِنْهَا لَمَا يَهْبِطُ مِنْ خَشْيَةِ اللّهِ Яна шундай тошлар борки, Аллоҳ қўрқувидан юмалаб тушади (2/Бақара 74) сўзида келган هُبوُط сўзига яқиндир.