ف ج ج

فَجّ : Икки тоғ ўраб турган ёриқ бўлиб, кенг йўл маъносида ишлатилади. Кўплиги فِجَاج шаклида келади. Аллоҳ буюради: مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ : Ҳар бир чуқур водийдан (22/Ҳаж 27); وَجَعَلْنَا فِيهَا فِجَاجًا سُبُلًا : У ерда кенг-кенг йўллар очдик (21/Анбиё 31). فَجَج : Ҳар икки тиззанинг бир-биридан узоқ бўлишидир. هُوَ أَفَجُّ بَيِّنُ الْفَجَجِ : Унинг тиззалари очиқ-ойдин бир-биридан узоқдир. حَافِرٌ مُفَجَّجٌ : Ораси очилган туёқ, деган ибора ҳам шу маънодан келиб чиққандир. جُرْحٌ فَجٌّ : Етилмаган/Етарлича шишмаган яра.