خ ر ر

Аллоҳ таоло: فَكَأنَّمَا خَرَّ مِنَ السَّمَاء Худди осмондан ерга қулаган каби (22/Ҳаж 31) деб буюради. Шунингдек: فَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ الْجِنُّ Унинг ўлиги ерга қулагач аён бўлдики (34/Сабаъ 14).
فَخَرَّ عَلَيْهِمُ السَّقْفُ مِنْ فَوْقِهِمْ Аллоҳ уларнинг қурган биноларининг пойдеворларини қулатиб, томини бошларига туширди (16/Наҳл 26) деб ҳам буюрган. Бунга кўра خَرَّ феълининг маъноси, эшитиладиган тарзда овоз чиқариб қулади деганидир. خَرِير эса, сув, шамол ва шунга ўхшаш юқоридан ерга тушадиган нарсаларнинг тушаётганда чиқарган товушларидир.
خَرُّوا سُجَّداً Дарҳол саждага йиқиладилар (32/Сажда 15) сўзида خَرُّوا калимасининг ишлатилиши эса, бу ерда икки нарсанинг бирлашганига эътибор қаратиш учундир. Тушиш (ерга йиқилиш) ва улардан тасбеҳ айтишлари сабабли овознинг чиқишидир. Сўзнинг давомида وَسَبَّحُوا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ Роббиларини мадҳ этиб тасбеҳ айтадилар (32/Сажда 15) дейилиши, бу خَرِير калимаси бошқа нарса эмас, балки Аллоҳга ҳамд айтган ҳолда қилинадиган тасбеҳ эканлигига эътибор қаратмоқдадир.