خ ف ي
Х-ф-й
خَفِيَ الشَّيْءُ خُفْيَة феъли беркинмоқ маъносига ишора қилади. Аллоҳ буюради: اُدْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعاً وَخُفْيَةً Роббингизга ёлвориб ва ичингизда дуо қилинглар (7/Аъроф 55). خَفَاء эса худди غِطَاء каби, у билан беркиниладиган нарсадир. خَفَّيْتَهُ эса бирор нарсанинг яширин/беркитилган томонини бартараф этишдир, яъни уни ошкор қилиш/чиқариш маъносини англатади. أخْفَيْتَهُ эса бирор нарсани яширишдир, яъни уни беркитиш билан бир хилдир. Бунинг қаршисида إِبْدَاء ва إِعْلاَن сўзлари ишлатилади.
Аллоҳ буюради: إِنْ تُبْدُوا الصَّدَقَاتِ فَنِعِمَّا هِيَ وَإِنْ تُخْفُوهَا وَتُؤْتُوهَا الْفُقَرَاء فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ Агар садақаларни ошкора берсангиз, бу яхшидир. Борди-ю уларни ҳеч ким кўрмасдан камбағалларга берсангиз, бу ўзингиз учун хайрлироқдир (2/Бақара 271); وَأنَا أعْلَمُ بِمَا أَخْفَيْتُمْ وَمَا أَعْلَنتُمْ Ҳолбуки, Мен сизлар беркитган нарсани ҳам, ошкор қилган нарсани ҳам биламан (60/Мумтаҳана 1); بَلْ بَدَا لَهُمْ مَا كَانُوا يُخْفُونَ Йўқ, фақат илгари ичларида яшириб юрган нарсаларининг оқибати олдиларида намоён бўлди (6/Анъом 28).
اِسْتِخْفَاء сўзи эса яширишни талаб қилишдир. Аллоҳ таолонинг: ألاَ إِنَّهُمْ يَثْنُونَ صُدُورَهُمْ لِيَسْتَخْفُوا مِنْهُ Огоҳ бўлингларки, мушриклар ўзларига Қуръон ўқилаётган пайтда Аллоҳдан яширинмоқ учун бошларини кўксиларига ёпиштириб, икки букланадилар (11/Ҳуд 5) сўзи шу маънодадир. خَوَافِي эса патларнинг олд қисмда жойлашганларидан ташқари қолганларини билдирувчи خَافِيَة сўзининг кўплигидир.
Аллоҳ буюради: إِنْ تُبْدُوا الصَّدَقَاتِ فَنِعِمَّا هِيَ وَإِنْ تُخْفُوهَا وَتُؤْتُوهَا الْفُقَرَاء فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ Агар садақаларни ошкора берсангиз, бу яхшидир. Борди-ю уларни ҳеч ким кўрмасдан камбағалларга берсангиз, бу ўзингиз учун хайрлироқдир (2/Бақара 271); وَأنَا أعْلَمُ بِمَا أَخْفَيْتُمْ وَمَا أَعْلَنتُمْ Ҳолбуки, Мен сизлар беркитган нарсани ҳам, ошкор қилган нарсани ҳам биламан (60/Мумтаҳана 1); بَلْ بَدَا لَهُمْ مَا كَانُوا يُخْفُونَ Йўқ, фақат илгари ичларида яшириб юрган нарсаларининг оқибати олдиларида намоён бўлди (6/Анъом 28).
اِسْتِخْفَاء сўзи эса яширишни талаб қилишдир. Аллоҳ таолонинг: ألاَ إِنَّهُمْ يَثْنُونَ صُدُورَهُمْ لِيَسْتَخْفُوا مِنْهُ Огоҳ бўлингларки, мушриклар ўзларига Қуръон ўқилаётган пайтда Аллоҳдан яширинмоқ учун бошларини кўксиларига ёпиштириб, икки букланадилар (11/Ҳуд 5) сўзи шу маънодадир. خَوَافِي эса патларнинг олд қисмда жойлашганларидан ташқари қолганларини билдирувчи خَافِيَة сўзининг кўплигидир.

