ر ض ع

رَضَعَ الْمَوْلُودُ يَرْضِعُ وَرَضَعَ يَرْضَعُ رَضَاعًا وَرَضَاعَةً /Чақалоқ сут эмди, эммоқда, дейилади. Шу маънодан келиб чиқиб, ўта хасис бўлган киши учун لَئِيمٌ رَاضِعٌ ибораси истиора қилинган. Аммо аслида бу ибора соғаётганда сут овози эшитилмаслиги учун кечаси қўйларини соғадиган киши маъносидадир. Ушбу ибора мазкур маъноси билан танилгач, "لَؤُمَ: Фалон киши хасис бўлди" маъносида رَضُعَ فُلاَنٌ дейила бошланди. Чақалоқ сут эмишда ёрдам оладиган олд тишларга رَاضِعَتَان дейилади.
Аллоҳ буюради: وَالْوَالِدَاتُ يُرْضِعْنَ أَوْلاَدَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ لِمَنْ أَرَادَ أَنْ يُتِمَّ الرَّضَاعَةَ : Эмизиш муддатини тугалламоқчи бўлганлар учун оналар болаларини тўлиқ икки йил эмизадилар (2/Бақара 233); فَإِنْ أَرْضَعْنَ لَكُمْ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ : Агар сизлар учун бола эмизсалар, ҳақларини беринглар (65/Талоқ 6). فُلاَنٌ أَخُو فُلاَنٍ مِنَ الرَّضَاعَةِ /Фалон киши фалон кишининг сут биродаридир, дейилади. Пайғамбар (сав) ҳам шундай буюрадилар: " يَحْرُمُ مِنَ الرَّضَاعَ مَا يَحْرُمُ مِنَ النَّسَبِ : Насаб сабабли ҳаром бўлган нарса, сут эмиш сабабли ҳам ҳаромдир."
وَإِنْ أَرَدْتُمْ أَنْ تَسْتَرْضِعُوا أَوْلاَدَكُمْ : Болаларингизни эмиздирмоқчи бўлсангиз (2/Бақара 233); яъни болаларингизнинг эмизиш ишини энагага топширсангиз.