ر و غ

رَوْغ : Ҳийла қилмоқ учун оғиш. Шу маънодан келиб чиқиб шундай дейилади: رَاغَ الثَّعْلَبُ يَرُوغُ رَوَغَانًا : Тулки айёрлик қилди, қилмоқда. طَرِيقٌ رَائِغٌ : Эгри йўл/Тўғри бўлмаган йўл. Гўё бу йўл алдамоқда. رَاوَغَ فُلاَنٌ فُلاَنًا : Фалон киши фалонни алдади.
رَاغَ فُلاَنٌ إِلَى فُلاَنٍ : Фалон киши фалон кишидан ҳийла билан истаган бир нарсаси сабабли унга юзланди. Аллоҳ буюради: فَرَاغَ إِلَى أَهْلِهِ : Оиласи олдига чиқди (51/Зориёт 26); فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًا بِالْيَمِينِ : Уларнинг устига юриб бориб, бор кучи билан урди (37/Соффат 93); яъни моил бўлди. Асл маъноси эса — уларга бир хил ҳийла билан яқинлашди. Оятда келган (عَلَى ) юкламаси орқали эса истило/қуршаб олиш маъносига ишора қилинмоқда.