ش ر ر

خَيْر , ҳар ким орзу қиладиган нарса бўлганидек, شَرّ ҳам ҳар ким четланадиган нарсадир: شَرٌّ مَكَانًا : Сизлар жуда ёмон бир мақомдасизлар (12/Юсуф 77); إِنَّ شَرَّ الدَّوَابَّ عِنْدَ اللّهِ الصُّمُّ الْبُكْمُ الَّذِينَ لاَ يَعْقِلُونَ : Аллоҳ наздида жонзотларнинг энг ёмони, ақл юритмайдиган кар ва соқовлардир (8/Анфол 22). شَرّ ва унинг турлари ҳақидаги изоҳ, خير /х-й-р моддаси кўриб чиқилаётганда батафсил тарзда ўтди.
رَجُلٌ شَرٌّ وَشِرِّيرٌ : Ёмонлик қиладиган одам, قَوْمٌ أَشْرَارٌ : Ёмонлик қиладиган қавм. وَقَدْ أَشْرَرْتُهُ : Уни шаррга нисбат қилдим. Баъзилар, أَشْرَرْتُ كَذَا сўзининг, أَظْهَرْتُهُ /Уни ошкор қилдим, маъносида эканини айтадилар. Шар сўзининг бу маънога келишига шоирнинг қуйидаги сўзи билан далил келтирилмоқда:
إِذَا قِيلَ: أَيُّ النَّاسِ شَرُّ قَبِيلَةٍ *** أَشَرَّتْ كُلَيْبٍ بِاْلأَكُفِّ اْلأَصَابِعُ -262
262- Одамларнинг қайси қабиласи ёмонроқдир деб сўралганда;
Қўллар бармоқлар билан Кулайбни кўрсатади.
Агар бу борада ушбу байтдан бошқа далил бўлмаса ҳам, у ҳолда унга ишора қилиш йўли билан бармоқларни шаррга нисбат қилган бўлиши мумкин. У ҳолда бу сўз, " أَشْرَرْتُهُ : Уни шаррга нисбат қилдим", иборасидан олинган бўлади.
Замма билан شُرّ сўзи фақат ёмон нарсалар учун ишлатилади. Оловдан учиб чиққан нарсага/учқунга شِرَارُ النَّارِ , дейилади. Унда шар бор деб ишонилгани сабабли бу номни олган. Аллоҳ буюради: إِنَّهَا تَرْمِي بِشَرَرٍ كَالْقَصْرِ : У, қасрдек алангалар отади (77/Мурсалот 32).