ش ه ق

شَهِيق : чўзиқ нафас олиш; бу ҳам нафас олмоқ деганидир. زَفِير эса нафас чиқаришдир: فَأَمَّا الَّذِينَ شَقُوا فَفِي النَّارِ لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌ وَشَهِيقٌ : Бахтсизлар оловдадирлар. У ерда ниҳоятда даҳшатли тарзда нафас олиб чиқарадилар (11/Ҳуд 106); إِذَا رَأَتْهُمْ مِنْ مَكَانٍ بَعِيدٍ سَمِعُوا لَهَا تَغَيُّظًا وَزَفِيرًا : Жаҳаннам уларни узоқдан кўрганида, унинг ғазабини ва нафас олишини эшитадилар (25/Фурқон 12); إِذَا أُلْقُوا فِيهَا سَمِعُوا لَهَا شَهِيقًا : У ерга улоқтирилганларида, унинг нафас олишини эшитадилар (67/Мулк 7). Бу калиманинг асли "жуда баланд тоғ" маъносидаги جَبَلٌ شَاهِقٌ сўзидан келиб чиққандир.