ش ف و | ش ف ي

شَفَا الْبِئْرِ وَ النَّهْرِ وَغَيْرِهَا : Қудуқ, дарё ва шу кабиларнинг ёқаси. Бу сўз “ҳалокатга яқин бўлмоқ” маъносида мақол сифатида ишлатилади. Аллоҳ буюради: أَفَمَنْ أَسَّسَ بُنْيَانَهُ عَلَى تَقْوَى مِنَ اللَّهِ وَرِضْوَانٍ خَيْرٌ أَمْ مَنْ أَسَّسَ بُنْيَانَهُ عَلَى شَفَا جُرُفٍ هَارٍ فَانْهَارَ بِهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ : Биносини Аллоҳга бўлган тақво ва розилик асосида қурган кишими яхшироқ, ёки биносини қулаётган жар ёқасига қуриб, у билан бирга жаҳаннам ўтига қулаган кишими? (9/Тавба 109); وَكُنْتُمْ عَلَى شَفَا حُفْرَةٍ مِنَ النَّارِ فَأَنْقَذَكُمْ مِنْهَا : Сизлар ўтдан бир чуқурнинг ёқасида эдингизлар, Аллоҳ сизларни ундан қутқарди (3/Оли Имрон 103).
أَشْفَى فُلاَنٌ عَلَى الْهَلاَكِ : Фалон киши ҳалокатнинг ёқасига келди. Қуйидаги сўз ҳам шу маънодан истиора қилинган: مَا بَقِيَ مِنْ كَذَا إِلاَّ شَفًا : Фалон нарсадан фақат бир шафо/ёқа қолди; яъни қудуқ ёқаси каби озгина нарса қолди. شَفًا сўзининг иккилиги شَفَوَانِ, кўплиги эса أَشْفَاء шаклида келади. اَلشِّفَاءُ مِنَ الْمَرَضِ (Касалликдан шифо): Соғ-саломатлик соҳилига етишишдир. Кейинчалик бу сўз “касалликдан қутулиш” маъносида ишлатилган.
Аллоҳ таоло асал ҳақида шундай буюради: فِيهِ شِفَاءٌ لِلنَّاسِ Унда одамлар учун шифо бордир (16/Наҳл 69). Қуръон ҳақида ҳам шундай буюради: هُوَ لِلَّذِينَ آَمَنُوا هُدًى وَشِفَاءٌ У иймон келтирганлар учун ҳидоят ва шифодир (41/Фуссилат 44); يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَتْكُمْ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَشِفَاءٌ لِمَا فِي الصُّدُورِ وَهُدًى وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ : Эй одамлар, сизларга Роббингиздан бир ваъз-насиҳат, кўнгиллардаги (иллатлар)га шифо ҳамда иймон келтирганлар учун ҳидоят ва раҳмат келди (10/Юнус 57); وَيَشْفِ صُدُورَ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ : Ва иймон келтирган қавмнинг дилларига шифо берсин (9/Тавба 14).