ش ط ط

شَطَط : Ҳаддан ортиқ узоқлик. Дейилади: شَطَّتِ الدَّارُ وَأَشَطَّ : Уй жуда узоқда қолди. Бу сўз макон, ҳукм чиқариш ва мол савдосида (нархда келишишда) ҳам ишлатилади. Шоир шундай дейди:
شَطَّ الْمَزَارُ بِجَدْوَى وَانْتَهَى اْلأَمَلُ -266
266- Жадвони зиёрат қилмаганимга узоқ бир вақт бўлди ва умид қолмади.
شَطَط , зулм/ҳақсизлик маъносида ҳам ишлатилади: رَبُّنَا رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالاَرْضِ لَنْ نَدْعُوَ مِنْ دُونِهِ إِلَهًا لَقَدْ قُلْنَا إِذًا شَطَطًا : Роббимиз — осмонлару ернинг Роббисидир. Ундан ўзга ҳеч бир илоҳга илтижо қилмаймиз. Акс ҳолда шатат сўз айтган бўламиз (Каҳф 14); яъни ҳақдан узоқ бир сўз...
شَطُّ النَّهْرِ : Сувдан узоқда қолган дарё қирғоғи.