ق ص م

Аллоҳ буюради: وَكَمْ قَصَمْنَا مِنْ قَرْيَةٍ كَانَتْ ظَالِمَةً : Аҳолиси золим бўлган қанчадан-қанча қишлоқни қириб ташладик (21/Анбиё 11). Оятда келган قَصَمَ феъли حَطَمَ ва هَشَمَ феъллари билан маънодошдир. Бу эса ҳалок бўлишни ифодалайди. Ҳалокатга قَاصِمَةُ الظَّهْرِ ҳам дейилади. Аллоҳ таоло бошқа бир оятда шундай буюради: وَمَا كُنَّا مُهْلِكِي الْقُرَى إِلاَّ وَأَهْلُهَا ظَالِمُونَ : Биз аҳолиси золим бўлмагунича юртларни ҳалок қилувчи эмасмиз (28/Қосос 59). قُصَم : Ўзига қарши чиққанни қириб ташлайдиган одам.