د ث ر

يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ : Эй либосига бурканган (74/Муддассир 1). مُدَّثِّرُ сўзининг асли مُتَدَثِّر бўлиб, тэ ва дол ҳарфлари бир-бирига идғом қилинган. مُدَّثِّر — либосини ўзига зирҳ/ҳимоя қилиб олган кишидир. دَثَرْتُهُ فَتَدَثَّرَ : Уни ёпдим, у ҳам ёпинди, дейилади. دِثَار : инсон ўзини у билан ёпадиган нарсага айтилади.
تَدَثَّرَ الْفَحْلُ النَّاقَةَ : Эркак туя урғочи туянинг устига чиқди [уни қочирди]. تَدَثَّرَ الرجُلُ الْفَرَسَ : Одам отнинг устига сакраб миниб олди. رَجُلٌ دَثُورٌ : Яшириниб юрадиган дангаса одам. سَيْفٌ دَاثِرٌ : Узоқ вақтдан бери сайқалланмаган қилич. Шу маънодан келиб чиқиб, аломатлари йўқолгани сабабли хароба бўлган уйга دَاثِر дейилади. فُلاَنٌ دَثْرُ مَالٍ : Фалончи молни яхши ишлатади/молнинг ҳаққини беради.