ن و ب

نَوْب : бирор нарсанинг бориб-келиши, навбатма-навбат такрорланиши, галма-гал айланиб туришидир. Бу маънода феъл сифатида نَابَ نَوْبًا وَنَوْبَةً дейилади. Доимо бориб, яна ўз уясига қайтгани учун асаларига ҳам نَوْب деб ном берилган.
نَابَتْهُ نَائِبَةٌ Унинг бошига ҳар доим айланиб-қайтиб турадиган бир бало келди.
Аллоҳ таолога إِنَابَة қилиш: Унга тавба ва самимий амал билан қайтишдир. Аллоҳ буюради: فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهُ وَخَرَّ رَاكِعًا وَأَنَابَ дарҳол Роббисидан мағфират сўради, руку қилиб ерга йиқилди, тавба билан Аллоҳга юзланди (38/Сод 24).
Яна буюради: رَبَّنَا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنَا وَإِلَيْكَ أَنَبْنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ Эй Роббимиз! Ёлғиз Сенга таваккул қилдик, Сенга юзландик. Қайтишимиз ҳам фақат Сенгадир (60/Мумтаҳана 4); وَأَنِيبُوا إِلَى رَبِّكُمْ وَأَسْلِمُوا لَهُ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ ثُمَّ لاَ تُنْصَرُونَ Бошингизга азоб келмасидан аввал тавба билан Роббингизга юзланинг ва Унга таслим бўлинг; сўнгра ёрдам берилмайсиз (39/Зумар 54); مُنِيبِينَ إِلَيْهِ وَاتَّقُوهُ Бошқасидан юз ўгириб доимо Унга кўнгил боғланг ва Ундан сақланинг. (30/Рум 31).
فُلاَنٌ يَنْتَابُ فُلاَنًا Фалончи одам фалончининг бошига бало бўлди; боради, яна келади.