نُوحٍ

نُوح : Бир Пайғамбарнинг исмидир. نَوْح сўзи фарёд солувчи, баланд овозда бақирувчи ёки йиғловчи маъносини англатувчи نَاحَ феълининг масдаридир. نَاحَتِ اْلحَمَامَةُ نَوْحًا каптар ўзига хос овоз чиқариб сайради.
نَوْح сўзининг асли — аёлларнинг مَنَاحَة си, яъни йиғи жойида тўпланишларидир. Бу эса бир-бирига қараб ўтириш, суҳбатлашиш маъносидаги تَنَاوُح ўзагидандир. Шу маънода бир-бирига қараб турган икки тоққа جَبَلاَنِ يَتَنَاوَحَانِ, бир-бирига қарши эсадиган икки шамолга эса رِيحَانِ يَتَنَاوَحَانِ дейилади. هَذِهِ الرِّيحُ نِيحَةُ تِلْكَ Бу шамол унисига қаршидир, каби.
نَوَائِح — йиғи-нола қилувчи аёллардир. مِنْوَح эса мажлис, ўтириладиган жой, деганидир.