ش ت و

رِحْلَةَ الشِّتَاءِ وَالصَّيْفِ : Уларни қиш ва ёз сафарига одатлантиргани учун (106/Қурайш 2). شَتَى وأَشْتَى /Қишга кирди; صَافَ وأصَافَ /Ёзга кирди, дейилади. مَشْتَى، مَشْتَاة сўзлари исми замон, исми макон ва масдар маъноларида келади. Шоир шундай дейди:
نَحْنُ فِي الْمَشْتَاةِ نَدْعُو الْجَفَلَى -259
259- Қишда барча одамларни таомга чақирамиз.