ش م س

الشَّمْسُ : Қуёш куррасидир ва ундан таралувчи нурдир. Кўплиги شُمُوس шаклида келади. Аллоҳ буюради: وَالشَّمْسُ تَجْرِي لِمُسْتَقَرٍّ لَهَا : Қуёш тўхтамай ўз қароргоҳи томон юриб боради (36/Ёсин 38); الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ بِحُسْبَانٍ : Қуёш ва ой аниқ ҳисоб билан ҳаракатланадилар (55/Ар-Роҳман 5).
شَمَسَ يَوْمُنَا وَأَشْمَسَ : Кунимиз қуёшли бўлди. Кимдир ҳуркиб ўз жойида турмаган пайтда; -жойида турмаслик жиҳатидан қуёшга ўхшатилиб- шундай дейилади: شَمَسَ فُلاَنٌ شِمَاسًا .