ش ق ق

شَقّ : Бир нарсада ҳосил бўлган ёриқдир. شَقَقْتُهُ بِنِصْفَيْنِ /Уни икки бўлакка ажратдим, дейилади. ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا : Сўнгра ерни ёрдик-да ёрдик (80/Абаса 26); يَوْمَ تَشَقَّقُ الْأَرْضُ عَنْهُمْ سِرَاعًا : У кунда ер ёрилади, улар шошган ҳолларида чиқиб келадилар (50/Қоф 44); وَانْشَقَّتِ السَّمَاءُ : Осмон ёрилди (69/Ҳаққо 16); إِذَا السَّمَاءُ انْشَقَّتْ : Осмон ёрилган вақтда (84/Иншиқоқ 1); اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانْشَقَّ الْقَمَرُ : Қиёмат яқинлашди ва ой бўлинди (54/Қамар 1).
Баъзиларга кўра ойнинг ёрилиши Ҳазрат Муҳаммаднинг замонида содир бўлган. Бошқа баъзиларга кўра эса ойнинг ёрилиши қиёмат яқинлашадиган бир вақтда содир бўлади. Яна баъзиларга кўра, ( وَانْشَقَّ الْقَمَرُ ) оят иборасининг маъноси шудир: وَضَحَ اْلأَمْرُ : Иш ойдинлашди.
شَقَّة : Ёрилган бўлак; худди نِصْف каби. Шу маънодан келиб чиқиб шундай дейилган: طَارَ فُلاَنٌ مِنَ اْلغَضَبِ شِقَاقًا : Фалончи ғазабдан бўлак-бўлак бўлиб кетди; طَارَتْ مِنْهُمْ شِقَّةٌ : Улардан бир бўлак узилиб кетди; худди قُطِعَ غَضَبًا сўзи каби.
شِقّ : Нафс ва баданда ҳосил бўлган машаққат/заҳматдир. Бу худди اِنْكِسَار сўзининг унинг учун истиора қилингани кабидир. Аллоҳ буюради: وَتَحْمِلُ أَثْقَالَكُمْ إِلَى بَلَدٍ لَمْ تَكُونُوا بَالِغِيهِ إِلَّا (16/Наҳл 7). : (9/Тавба 42). : (4/Нисо 115).