ش ف ق

شَفَق : Қуёш ботаётган пайтда кун нурининг/ёруғлигининг тун қоронғулигига аралашишидир. Аллоҳ буюради: فَلَا أُقْسِمُ بِالشَّفَقِ : Қасам ичаман оқшом қизиллигига (84/Иншиқоқ 16). إِشْفَاق : Қўрқув аралаш иноят/яхшилик қилишдир. Чунки шафқат кўрсатувчи киши шафқат кўрсатилаётган кишини яхши кўради ва унинг бошига келадиган нарсалардан ҳам хавотирланади. Аллоҳ буюради: وَهُمْ مِنَ السَّاعَةِ مُشْفِقُونَ : Улар соат/қиёматдан титраб турувчидирлар (21/Анбиё 49).
Бу сўз ( مِنْ ) юкламаси билан мутаадди/ўтимли бўлганда унда хавф/қўрқув маъноси; (فِي ) юкламаси билан мутаадди бўлганда эса иноят маъноси кўпроқ намоён бўлади. Аллоҳ буюради: قَالُوا إِنَّا كُنَّا قَبْلُ فِي أَهْلِنَا مُشْفِقِينَ : Илгари биз оиламиз ичида мушфиқ/меҳрибон эдик, дедилар (52/Тур 26); يَسْتَعْجِلُ بِهَا الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِهَا وَالَّذِينَ آَمَنُوا مُشْفِقُونَ مِنْهَا : Унга иймон келтирмайдиганлар унинг тезроқ келишини истайдилар. Иймон келтирганлар эса ундан қўрқадилар ва унинг ҳақ эканлигини биладилар (42/Шуро 18); تَرَى الظَّالِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا كَسَبُوا وَهُوَ وَاقِعٌ بِهِمْ : Қилган ишлари бошларига тушаётган пайтда золимларнинг қўрқувдан титраётганларини кўрасан (42/Шуро 22); أَأَشْفَقْتُمْ أَنْ تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوَاكُمْ صَدَقَاتٍ : Махфий суҳбатингиздан олдин садақа беришдан қўрқдингизми? (58/Мужодала 13).