ق ر ر

قَرَّ فِي مَكَانِهِ يَقِرُّ قَرَارًا : Ўз жойида ҳаракатсиз бир ҳолда қотиб қолди. Бу сўзнинг асли, "совуқлик" маъносидаги قُرّ дан келиб чиққандир. Бу эса сукунат/турғунликни тақозо этади; حَرّ /иссиқлик эса ҳаракатни тақозо этади. 33/Аҳзоб 33-ояти, وَقِرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ : Уйларингизда ўтиринглар, шаклида ҳам ўқилган. Баъзиларга кўра унинг асли اَقْرِرْنَ дир; сўзни енгиллаштириш/талаффузини осонлаштириш учун ( ر ) ҳарфларидан бири ҳазф қилинган. Худди мана бу сўздаги каби: فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ : Ажабланиб қолаверган бўлар эдингиз (56/Воқеа 65). Унинг асли, ظَلَلْتُمْ дир. جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ قَرَارًا : Аллоҳ Ерни сизлар учун бир қароргоҳ қилди (40/Ғофир 64); أَمَّنْ جَعَلَ الْأَرْضَ قَرَارًا : Ёки шу дунёни қароргоҳ қилган Зот (27/Намл 61); яъни мустақарр/қарор топадиган жой қилган. Аллоҳ таоло жаннатни; ذَاتِ قَرَارٍ وَمَعِينٍ : Яшашга қулай ва оқар сувли (23/Муъминун 50); дўзахни эса; فَبِئْسَ الْقَرَارُ : Нақадар ёмон қароргоҳдир (38/Сод 60) шаклида таърифлаган. وَمَثَلُ كَلِمَةٍ خَبِيثَةٍ كَشَجَرَةٍ خَبِيثَةٍ اجْتُثَّتْ مِنْ فَوْقِ الْأَرْضِ مَا لَهَا مِنْ قَرَارٍ : Ёмон сўз, ёмон дарахт кабидир: Унинг илдизи ер юзасидан қўпорилган, қарори қолмагандир (14/Иброҳим 26); яъни саботи қолмагандир. Шоир эса шундай дейди:
وَلاَ قَرَارَ عَلَى زَأْرٍ مِنَ اْلأَسَدِ 365 365- . Яъни хавфсизлик ва барқарорлик бўлмас. (25/Фурқон 66) деб буюради. Ибн Масъуд: Ер юзи қароргоҳ, қабрлар ўтар жойингиздир. Ибн Аббос: Ер юзи қароргоҳ, ота-боболарингизнинг умуртқа поғоналари ўтар жойларингиздир. Ҳасан: Охират қароргоҳ, дунё ўтар жойингиздир. Сўзнинг хулосаси; инсон ўтиб борадиган ҳеч бир ҳол/жой тўлиқ бир қароргоҳ эмасдир. (22/Ҳаж 5). Иқрор; ё тил билан, ё қалб билан, ёки ҳар иккиси билан бўлади. Аллоҳнинг бирлигини ва унинг ўрнига ўтадиган бир нарсани иқрор қилиш, қалб билан ҳам бўлмагунча фақат тил билан иқрор қилиш кифоя эмасдир. нинг зидди : (3/Оли Имрон 81). (25/Фурқон 74). : маъносидадир.