ق ن ت

قُنُوت сўзи — чин дилдан боғланиш билан бирга бўлган доимий итоатдир. Ҳам чин дилдан боғланиш, ҳам зоҳирий итоат маъносида шарҳланган баъзи оятлар: Аллоҳ буюради: حَافِظُوا عَلَى الصَّلَوَاتِ وَالصَّلاَةِ الْوُسْطَى وَقُومُوا لِلَّهِ قَانِتِينَ Намозларга ва ўрта намозга давом этинглар ва Аллоҳ учун чин дилдан бўйин эгиб оёққа туринглар (2/Бақара 238); وَلَهُ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَاْلآَرْضِ كُلٌّ لَهُ قَانِتُونَ Осмонлар ва ердаги ким бор бўлса, ҳаммаси Уникидир. Ҳаммаси ҳам Унга итоат қилмоқдалар (30/Рум 26). Бу оятда келган قَانِتُونَ сўзи, айтилишича, чин дилдан бўйин эгувчилардир. Баъзилар эса итоат қилувчилардир, деса, бошқалар сукут сақловчилардир, дейишади. Аммо бу ерда мутлақ сукут кўзда тутилмаган. Бу ерда кўзда тутилган нарса фақат Пайғамбарнинг (сав):إِنَّ هَذِهِ الصَّلاَةَ لاَ يَصِحُّ فِيهَا شَيْءٌ مِنْ كَلاَمِ اْلآَدَمِيِّينَ، إِنَّمَا هِيَ قُرْآنٌ وَتَسْبِيحٌ Бу намоз ичида оддий инсон каломини гапириш тўғри бўлмайди. Фақат Қуръон ўқилади ва Аллоҳнинг номи, шони улуғланади деган сўзида баён қилган махсус маънодаги сукунат/сукутдир.
Яна шу маънода: Қайси намоз афзалроқ? — деб сўралганда, У эса: Қунути узун бўлган шаклида жавоб берган. Яъни, ичида фақат намоз билан машғул бўлинадиган ва ундан бошқа ҳар нарса бир четга сурилган намоздир.
Яна Аллоҳ таоло буюрган: إِنَّ إِبْرَاهِيمَ كَانَ أُمَّةً قَانِتًا لِلَّهِ حَنِيفًا Албатта, Иброҳим Аллоҳга итоат қилувчи, Ҳаққа юзланган бир пешво эди (16/Наҳл 120); وَكَانَتْ مِنَ الْقَانِتِينَ ва чин дилдан итоат қилувчилардан эди (66/Таҳрим 12); أَمْ مَنْ هُوَ قَانِتٌ آَنَاءَ اللَّيْلِ سَاجِدًا وَقَائِمًا Ёки у кечанинг соатларида қоим бўлувчи, саждага бош қўйиб, қиёмда туриб доим ўз вазифасини бажарувчи (39/Зумар 9); (33/Аҳзоб 31). (4/Нисо 34).