ج ذ و

جَذْوَة ва جِذْوَة : аланга билан ёниб бўлгач қоладиган чўғланган ўтиндир; кўплиги — جِذًى. Аллоҳ буюради: أَوْ جَذْوَةٍ مِنَ النَّارِ لَعَلِّي آتِيكُم مِنْهَا بِخَبَرٍ Шояд, сизларга ундан бирор хабар ёки оловдан бир чўғ олиб келсам (28/Қосос 29).
Халил айтади: جَذَا يَجْذُو феъли جَثَا يَجْثُو кабидир. Лекин جَذَا феъли ёпишиб туришни очиқроқ ифодалайди. جَذَا الْقُرَادُ فِي جَنْبِ الْبَعِير дейилади, бу туянинг ёнбошларига маҳкам ёпишиб олган каналарни/ҳашаротларни ифодалайди. أَجَذَتِ الشَّجَرَةُ эса, дарахт чўғ бўлди деганидир.
Ҳадисда: كَمَثَلِ اْلأُرْزَةِ اْلمُجْذِيَةِ Мустаҳкам ўрнашган (қуриган) гуруч кабидир, дейилади. رَجُلٌ جَاذٍ : барча мақтовга сазовор сифатлар ўзида жамланган киши деганидир; унинг қўллари худди чўғдек ёниб туради. اِمْرَأَةٌ جَاذِيَةٌ ҳам шунга ўхшашдир.