ح ض ض

حَضّ : Ундашдир. Худди حَثّ каби. Фарқи шундаки: حَثّ ҳайдаш ва юриш билан бўлади, حَضّ эса бундай бўлмайди. Бу сўзнинг асли اَلْحَثُّ عَلَى الْحَضِيضِ иборасидан олингандир. Бу эса ерда қарор топиш, жойлашиш маъносини англатади. Аллоҳ буюради: وَلاَ يَحُضُّ عَلَى طَعَامِ الْمِسْكِينِ Мискинга таом беришга ўзини ва бошқаларни ундамас эди (69/Ҳаққо 34).