ب س ق

Аллоҳ буюради: وَالنَّخْلَ بَاسِقَاتٍ لَهَا طَلْعٌ نَضِيدٌ Зич жойлашган қатма-қат мевали баланд хурма дарахтларини яратдик (50/Қоф 10). Бу оятда келган باَسِقَات сўзи طَوِيلاَت узунлар маъносидадир.
باَسِق юқорига қараб чўзилиб борувчи нарса деганидир. Шу ўзакдан بَسَقَ فُلاَنٌ عَلَى أَصْحاَبِهِ дейилади; бу кишининг ўз шерикларидан устун келиши деганидир. بَسَقَ وبَصَقَ сўзларининг асли بَزَقَ феълидир.
وبَسَقَتِ النَّاقَة дегани — туя туққанидан сўнг унинг елинига сўлакка ўхшаш оз миқдорда оғиз сути тушишидир. Бунинг биринчи маънони ташкил этган баландлик билан алоқаси йўқ.