ب خ ل

بُخْل сўзи — неъматларни ва эҳтиёж бўлган нарсаларни, улардан аямаслик лозим бўлган кишилардан аямоқдир. Унинг зидди эса جُودُ — саховат сўзидир. Феъл بَخَلَ فَهُوَ بَاخِلٌ шаклидадир. بَخِيل эса ҳаддан ташқари бахил кишидир. رَاحِم ва رَحيِم сўзлари орасидаги фарқ кабидир.
بُخْل Бахиллик икки хилдир. Бири — кишининг ўз эҳтиёжларини қондиришда кўрсатган бахиллиги, иккинчиси — бошқаларнинг эҳтиёжларини қондиришда кўрсатган бахиллигидир. Бу охиргиси кўпроқ танқид қилинган. Бунга далилимиз Аллоҳ таолонинг ушбу сўзидир: الَّذِينَ يَبْخَلُونَ وَيَأْمُرُون النَّاسَ بِالْبُخْلِ Улар ўзлари бахиллик қиладилар ва одамларни ҳам бахилликка буюрадилар (4/Нисо 37).