ب ق ل

Аллоҳ буюради: وَبَقْلِهَا وَقِثَّآئِهَا сабзавотини, бодрингини, (2/Бақара 61). بَقْل қишда на илдизи, на шохи кўкарадиган ўсимликдир. Бу сўздан феъл ясалиб بَقَلَ дейилган, у кўкарди деганидир. Шунга ўхшатиб بَقَلَ وَجْهُ الصَّبِِيِّ боланинг юзи очилди дейилган. Ибнус-Сиккит ҳам бу ҳақда بَقَلَ ناَبَ الْبَعِيرِ туянинг тиши чиқди, деган ибора борлигини таъкидлаган.
أَبْقَلَ الْمَكَانُ жойда сабзавот мўл бўлганини ифодалайди ва فَهُوَ مُبْقَلٌ ҳам дейилади. بَقَلْتُ الْبَقْلَ сабзавотни кесдим/тердим деганидир. مَبْقَلَة эса, сабзавот териладиган жойдир.