أ ص ل
А-с-л
Оятда: بِالْغُدُوِّ وَالآصَالِ (7/Аъроф 205) дейилади. Бу эса, эртаю кеч деганидир. Кеч учун أَصِيلٌ ва أَصِيلَة сўзлари ишлатилади. أَصِيلٌ сўзининг кўплиги أُصُلٌ ва آصَالٌ сўзининг кўплиги эса أَصِيلَةُ , унинг кўплиги эса أَصَائِل шаклида келади. Аллоҳ буюради: بُكْرَةً وَأَصِيلاً Эртаю кеч (48/Фатҳ 9).
Бир нарсанинг асли унинг пойдевори маъносини англатади; шундайки, агар у кўтарилган деб фараз қилинса, унинг кўтарилиши билан унга таянган бошқа нарсалар ҳам кўтарилади. Аллоҳ буюради: أَصْلُهَا ثَابِتٌ وَفَرْعُهَا فِي السَّمَاء Илдизи (ерда) мустаҳкам, шохлари осмонда бўлган (14/Иброҳим 24).
تَأَصَّلَ илдиз отмоқ, أَصَّلَهُ илдиз оттирмоқ, مَجْدٌ أَصِيلٌ асл шон-шараф деганидир. فُلاَنٌ لاَ أَصْلَ لَهُ وَلاَ فَصْلَ дейилиши, на ота-боболари асл, на фарзандлари, деганидир.
Бир нарсанинг асли унинг пойдевори маъносини англатади; шундайки, агар у кўтарилган деб фараз қилинса, унинг кўтарилиши билан унга таянган бошқа нарсалар ҳам кўтарилади. Аллоҳ буюради: أَصْلُهَا ثَابِتٌ وَفَرْعُهَا فِي السَّمَاء Илдизи (ерда) мустаҳкам, шохлари осмонда бўлган (14/Иброҳим 24).
تَأَصَّلَ илдиз отмоқ, أَصَّلَهُ илдиз оттирмоқ, مَجْدٌ أَصِيلٌ асл шон-шараф деганидир. فُلاَنٌ لاَ أَصْلَ لَهُ وَلاَ فَصْلَ дейилиши, на ота-боболари асл, на фарзандлари, деганидир.

