س ع ر

سَعْر : оловнинг алангаланишидир. وَقَدْ سَعَرْتُهَا وَسَعَّرْتُهَا وَأَسْعَرْتُهَا : оловни алангалатдим. مِسْعَر : ўзи билан олов алангалатиладиган ёғочдир. اِسْتَعَر الْحَرْبُ : уруш қизиди/ёйилди. اِسْتَعَر اللُّصُوصُ : ўғрилар авж олдилар/гўё ёниб кетгандек ҳаракат қилдилар. Бу сўз худди اِشْتَعَلَ кабидир. نَاقَةٌ مَسْعُورَةٌ /бақувват ва чаққон туя; худди مُوقَدَة ва مُهَيَّجَة кабидир.
سُعَار : оловнинг ҳароратидир. سُعِرَ الرَّجُلُ : кишини иссиқ урди/иссиққа дучор бўлди. Аллоҳ буюради: وَسَيَصْلَوْنَ سَعِيرًا : ёндирувчи бир оловга кирурлар (4/Нисо 10); وَإِذَا الْجَحِيمُ سُعِّرَتْ : дўзах қиздирилганида (81/Таквир 12). Оятда келган سُعِّرَتْ сўзи шаддасиз ҳам ўқилган.
عَذَابَ السَّعِيرِ : ёндирувчи олов азоби (67/Мулк 5). Оятдаги السَّعِيرِ сўзи мафъул маъносида фаъил вазнидадир. إِنَّ الْمُجْرِمِينَ فِي ضَلاَلٍ وَسُعُرٍ : жиноятчилар адашув ва ловуллаган олов ичидадирлар (54/Қамар 47) سِعْر : оловнинг алангаланишига ўхшатилиб, бозор нархи учун ишлатилган.